Schurken in de bus

27 11 2006 § 2 reacties

Mensen die tegen je aanschurken in het openbaar vervoer. Ik vind het persoonlijk de grootste ergernis. Muziek die tegenwoordig niet meer via hoofdtelefoons wordt beluisterd en hard getelefoneer over onbenullige zaken kan ik nog wel verdringen door mijn mp3-speler op te zetten. Maar als er mensen tegen je aan komen schurken is er geen uitweg meer. Zelfs al zit je keurig op je eigen helft van het bankje, dan zijn er nog mensen die je onnodig om de oren slaan met tas, jas of ledematen. Weglopen is ook geen optie, ik wil niemand beledigen en bovendien is er meestal geen ander plekje meer. En daarom koester ik mijn stoel. Mijn eenzame stoel voorin bus 65, niet bedoeld voor de zwakkeren in de samenleving (nee heus, want mijn stoel heeft maar liefst twee opstapjes) maar helemaal voor mij alleen. Heerlijk. In die stoel durf ik zelfs even weg te dutten ’s morgens vroeg, terwijl ik normaal gesproken als de dood ben om te kwijlen of te snurken in mijn hazenslaapje. Driewerf hoera voor mijn stoel! Hoera, hoera, hoera!

§ 2 Reacties op Schurken in de bus

  • Anke zegt:

    Jessi, je hebt helemaal gelijk. Geniet van je lekkere stoel. Ik kies dat zitje ook altijd. Het vervelendste vind ik mensen die honden meenemen in de bus. Die liggen zo fijn in het gangpad! Als je er langs wilt, dan moet je met een grote stap over ze heen. Of als ze staan, bespringen ze je. Lekker hoor!
    Pas wel op met indutten, ik ben een keer mijn halte voorbij gereden!

  • Mirja zegt:

    Oh, dat soort mensen ken ik ja. Die heel overdreven naar je tas staren terwijl er ook andere plekjes vrij zijn. En dan speciaal naast jou willen zitten…
    Honden zijn ook vervelend. Had er maandag ook eentje: die stonk ook nog. Dan duren 25 minuten erg lang… Bah.

Wat is dit?

Je leest nu Schurken in de bus voor Jessi blogt.

Meta

%d bloggers op de volgende wijze: